Vlaggetjes en treintjes

  • Ik kan er niks aan doen, maar ik verbaas me er toch elke keer weer over, en wennen doet het ook niet. Groepjes toeristen die achter een verveeld kijkende gids aanlopen en de met toeristen gevulde treintjes die door de stad rijden. Ja inderdaad, het is een stad (ook al is het nog zo klein) en ja er komt veel toerisme op af.
  • Maar zo gauw als we de groepjes toeristen die achter de vlag aan lopen zien, zo snel zijn ze weer uit het zicht verdwenen. Lijkt me zo jammer dat je dan niet even ergens langer bij kan blijven staan als je iets interssant vind, of juist weer snel door kan lopen als je wil. In gedachten zie ik een kudde schapen achter de herder aanlopen in het veld.
  • Gelukkig hebben wij alle vrijheid om zelf op ons gemak rond te dwalen. Verdwalen lukt hier nagenoeg niet, ieder nadeel heeft zijn voordeel.
  • Hier in Vaduz is het mooi vertoeven zo voor een dag. Het is wel veel moderner ingericht dan ik mij had voorgesteld. De huizen, de omgeving, de kunst op straat. Echt van alles en nog wat.
  • Zittend achter een bakje koffie kijken we naar een nieuwe groep toeristen die voorbij komen struinen, achter de gids aan, camera om hun nek, snel her en der een kiekje makend. Zouden ze zo echt alles uit hun dagje Vaduz kunnen halen?
  • Joosje
  • 4 reacties op ‘Vlaggetjes en treintjes’

    Reacties zijn gesloten.