Dagje strand

man standing on black sand
Photo by Peter Fazekas on Pexels.com

Het is heerlijk weer, de zon schijnt en de temperaturen lijken wel tropisch, althans voor ons voelt dat wel zo aan. Bijna zomervakantie, heerlijk! Nu is bijna iedereen nog bezig met de laatste loodjes, of ze zijn net klaar. De examenstress is inmiddels voorbij en de vlaggen hangen her en der nog vrolijk buiten te wapperen in de wind. Stralende kinderen en ouders die apentrots zijn op de prestatie van het behalen van dat wel begeerde diploma waar zo lang naartoe gewerkt is. Niet alleen voor de kinderen, maar ook voor ouders is het een spannende tijd geweest. Gaan ze over? Zijn ze geslaagd? Niet te vergeten de stress tirades thuis omdat ze denken dat ze alles echt nooit op tijd af zullen krijgen. 

Tijd voor ontspanning, en wat is er nou beter tegen stress dan met een paar vriendinnen, die elkaar echt veel te weinig zien, naar het strand te gaan. Gewoon lekker aan het einde van de middag, en dan heerlijk beginnen met een strandwandeling. Daarna ontspannen zitten bij een gezellig strandtentje gevolgd door een heerlijke maaltijd. Genieten van de rust en heerlijk bijkletsen. Daarna als afzakkertje weer lekker, over een inmiddels grotendeels verlaten strand, terug te wandelen, heerlijk! Als kind genoot ik er ook altijd van om met mijn blote voeten door de branding te banjeren, het zand wat je onder je voeten weg voelt zakken wanneer de golven van de zee die meespoelen. Het voelt als vakantie. Die net te grote golf die je natuurlijk net niet aan ziet komen half over je heen krijgen hoort er ook helemaal bij. Ach, die kleren drogen wel weer. Wat dat betreft verander ik ook echt geen steek, Even lekker eruit, lekker mezelf zijn, even geen ‘mam’, of telefoon, regelwerk of dagelijkse beslommeringen. Nee, even de zee, het strand, de wind, mijn vriendinnen en gewoon ik, lekker mezelf! 

Jammer genoeg vergeten we dat zo gemakkelijk, eerst alles regelen, want alles moet goed op de rit zijn, dan wij zelf. Maar wat leren we nou eigenlijk onze omgeving daarmee? Dat we er zelf niet toe doen? Als alles maar loopt, de rest is niet belangrijk? Nee, soms moeten we toch ook pas op de plaats kunnen maken en voor onszelf zorgen, al is het maar één of twee keer per jaar. Want als wij dat niet doen, wie doet het dan wel? Eenmaal weer thuis merk ik dat ik weer nieuwe energie heb, mijn batterij is weer opgeladen. Met een tevreden gevoel stap ik thuis weer naar binnen waar twee nieuwsgierige kinderen, die alles willen weten wat ik gedaan heb, mijn lieve man en mijn twee blije honden mij begroeten. Een heerlijk tevreden gevoel…

Joosje

barefoot beach blur break
Photo by rawpixel.com on Pexels.com