Ook goedemorgen…

Dinsdag ochtend… Volgens mij had ik het er al wel eens over, de dinsdag is niet mijn dag op de een of andere manier… Neem vanmorgen, de wekker ging om 6:30 uur, zoals iedere ochtend. Grrrr, en ik lag zo lekker warm onder mijn dekbedje. Voelde maar koud aan toen ik mijn arm er onder vandaan haalde om dat ding uit te slaan. Nog even snoozen, hmmmm, nog 1x extra snoozen vanmorgen? Helpt natuurlijk ook niet, maar ik lag zoooooo lekker. Opstaan, vest gepakt, is in ieder geval lekker warm, over mijn pyjama aangetrokken en naar beneden. Zie dat ik echt laat ben, snel brood smeren, ondertussen op de klok kijken. Daar komt de oudste komt al beneden, de jongste heeft mazzel, die heeft de eerste twee uur vrij, die ligt nog lekker. ‘Mam, heb je m’n gymspullen gezien?’ begint het. Uhm ja, die liggen op de wasmachine. Zoef race komt hij me voorbij, tas pakken, wat je natuurlijk niet de avond van te voren doet, nee, dit is handiger, brood in de hand, op de fiets en zoef weg. Ik kijk naar buiten en realiseer me ineens dat ik de container gisteravond vergeten ben buiten te zetten. Over dingen ’s avonds doen gesproken…. oeps! Omdat ze hier nog wel eens echt vroeg zijn, trek ik mijn jas over m’n pyjama aan, die een sjaal om en een muts op, loop snel naar buiten en zet de container aan de straat. Het is inderdaad koud, brrrrr.

Klusje geklaard, stap binnen, kijk op tafel, wat ligt daar? Juist, de gymtas die aangevuld is met boeken omdat het anders niet in de rugzak past. Gelijk gaat mijn telefoon. ‘Mam, ik ben mijn gymtas vergeten!’ Tja, das dan balen, dan maar zonder is mijn eerste reactie. ‘Nee, kan niet, mijn boeken zitten er ook nog in. Zou je alsjeblieft die tas naar de bushalte kunnen brengen? Mijn bus gaat over vier minuten’. Zucht, oké dan, snel naar boven racen, bril pakken, die had ik nog niet opgezet en mijn lenzen had ik ook nog niet in gedaan. Safety first. Pak de tas, nog in mijn pyjama met mijn jas erover, snel naar de bushalte. Kom gelijktijdig met de bus aangereden. Aangezien er nog mensen in moesten stappen, zet ik mijn auto er half voor in de veronderstelling dat zoon lief er aan komt hollen, de tas pakt, en achter de mensen aan de bus in springt. Nee, zie niks… Sh*t… De buschauffeur zal wel zitten te schelden. Snel auto aan de kant, daar komt hij aanlopen. ‘Dank je wel mam! Ik neem de volgende bus wel, dit werd te krap’….. Grrrrrrrrrrrr.  Pubers!!!

Mopperend rij ik terug naar huis. Ik moet onbewust denken aan die dieren die het zo goed bekeken hebben. Degene die lekker een winterslaap houden. Ideaal lijkt me dat! In de herfst zoveel eten als je wil, niks opletten dat je teveel binnen krijgt, gewoon alles waar je zin in hebt! Dan rond en dik je bed in stappen en in het voorjaarszonnetje weer slank en uitgerust wakker worden. Wat kllinkt dat toch fijn hè? Ik weet ook wel dat de harde realiteit voor de dieren anders is, maar ’t klinkt wel aanlokkelijk zo op zo’n ochtend als deze.

Nu snel de badkamer in en mezelf omkleden. Lenzen pakken, die in doen. Kijk wel raar zo, uhm… Ja hoor, niet goed gekeken of de dopjes er gisteravond niet goed opgedaan. Mijn linkerlens in mijn rechteroog en mijn rechterlens in mijn linkeroog. Schiet op zo, dus niet! Naar beneden, even ontbijten. So far, so good.

Dan onze lieve puberschat nummer twee. Heerlijk uitgeslapen komt hij zijn bed uit, mazzelaar, gaat ontbijten, op de fiets, naar de bus. Tot nu toe alle in orde. Maar dan…… Een appje…. ‘Mam, de bus neemt een omweg. Volgens mij is hij gewend om richting Utrecht te rijden’. Uhm hoezo?????? Je moet de hele andere kant uit! ‘Het is hier wel gezellig hoor’ gaat het in het volgende appje verder. Zucht….. ‘Nee, niet de verkeerde bus hoor’ gaat het verder. Gelukkig denk ik bij mezelf! Via een omweg toch nog de goede kant uit gereden. In de bus hadden ze in ieder geval lol. Ach ja, inmiddels zal hij wel op school zijn aangekomen. Het is weer stil op de app.

En nu? Even rust en onder het genot van een kopje koffie een blogje schrijven. Zometeen begint de race tegen de klok weer voor de Sint, de boodschappen en de andere verplichtingen om later de dag af te sluiten met een lesje op de sportschool. Ondertussen denk ik even aan die winterslaap. Nee, toch maar niet, dan mis je ook weer zoveel. Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Allemaal een fijne, enigzins rustige dag!

Joosje

white cup filled by coffee
Foto door Jonas Mohamadi op Pexels.com

4 reacties

  1. Villasappho schreef:

    Wat een mazzel hebben die 2 met je. Mn vader smeerde mijn brood alleen als ik te laat was.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, mazzel hebben ze zeker. ;-). Gelukkig zetten zij zelf meestal ook een tandje bij als ik ze even extra nodig heb.

      Like

  2. bertjens schreef:

    Ook goedemorgen. 😀

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.